Oosterse Kakkerlak

De Oosterse Kakkerlak (Blatella Orientalis)

Beschrijving

Oosterse Kakkerlakken worden vaak waterbugs genoemd, gezien hun voorkeur voor donkere, vochtige en koele omgevingen zoals wastafels en wasmachines, en in vochtige kelders.  Deze soort, die minder op hun hoede en trager is dan de anderen, is toch wel belangrijk als schadelijk insect, omdat ze vaak reist door rioolbuizen en omdat ze woont op vuiligheid.

Volwassen Oosterse Kakkerlakken zijn ongeveer twee tot drie centimeter lang.  Zowel mannelijke als vrouwelijke adulten zijn zeer donkerbruin, bijna zwart; hun lichaam heeft meestal een wat vettige glans.

Oosterse Kakkerlak vrouwtje 2.jpg Wijfjes hebben kleine, functieloze, rudimentaire vleugelpads en bredere, zwaardere lichamen. 

 

 

 

 

 

Oosterse Kakkerlak mannetje.jpg

De mannetjes hebben wel volwaardige vleugels, iets korter dan het achterlijf.  Ze zijn blijkbaar toch niet in staat om te vliegen.

 

 

 

 

Cyclus

In het eikapsel, dat na een paar dagen willekeurig wordt afgezet, zitten ongeveer 16 eitjes.  De larven komen na 2-3 maanden uit het ei.  Nimfen vervellen zeven tot tien keer.  Nimfenstadia nemen meestal 24 tot 130 weken in beslag.  De levensduur van een volwassen vrouwtje is 5 tot 26 weken (afhankelijk van de temperatuur) met ongeveer 200 nakomelingen.

In tegenstelling tot de andere schadelijke soorten in huis, heeft de Oosterse Kakkerlak over het algemeen eerder een seizoensgebonden cyclus.  De meeste volwassenen verschijnen meestal in de late lente of vroege zomer.

Nimfen en volwassen hebben dezelfde gewoontes en worden gevonden in rottend organisch materiaal.  Ze houden van donkere, vochtige plaatsen, zoals: onder veranda's, in riolen, afvoeren, kruipruimtes, dokere (vochtige) kelders, enz...  Ze zijn eerder traag en bewegen zich vooral horizontaal.  Men vindt ze zelden op muren, in hoge kasten, of in de bovenste verdiepingen van gebouwen.

Oosterse Kakkerlak 2.jpg


Voeding

Oosterse Kakkerlakken voeden zich met allerlei soorten vuil, afval en ander rottend organisch materiaal.  Ze lijken vooral dol op afval en de inhoud van afgedankte blikken.  Als er water beschikbaar is, kunnen ze een maand leven zonder voedsel.  Zonder water sterven ze binnen twee weken.


Schade

Hun gewoonte om zich te voeden met en te koesteren in vochtige en onhygiënische bronnen, maakt hen schadelijk.  Vuil uit deze bronnen wordt verspreid en kan in contact komen met voedsel.  Kakkerlakken vervuilen veel meer voedsel dan ze in staat zijn om te eten.

Kakkerlakken produceren in het algemeen ook een sterk ruikende afscheiding dat eveneens kan worden overgebracht op voedsel (direct of indirect)  Ziekteproducerende organismen zijn gevonden in hun lichamen.

Verschillende vormen van gastro-enteritis (voedselvergiftiging, dysenterie, diarree, enz.) lijken de belangrijkste ziekten die door Oosterse Kakkerlakken kunnen worden doorgegeven wanneer ze foerageren op voedsel en gebruiksvoorwerpen.  De uitwerpselen en vervelhuiden bevatten een aantal allergenen, die allergische reacties zouden kunnen veroorzaken bij gevoelige personen.

Oosterse Kakkerlak op teedoek.jpg

Bestrijding

De gel-lokazen, die overwegend gebruikt worden in de strijd tegen de Duitse Kakkerlak, blijken niet zo effectief tegen de Oosterse.  De lijmvallen werken dan weer wel goed.

Over het algemeen worden bij grote infestaties toch residueel werkende contactinsecticiden gebruikt.  De nazorg is ook belangrijk en meestal is een tweede behandeling noodzakelijk.

 

Contact   Home